راز فصل ها
در نگاه توست
به آینه نگاه کن...
دیگر امیدی به پاییز، نیست.
ع.خاک
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در پنجشنبه 29 دی1390 و ساعت
3:20 بعد از ظهر |
یک صندلی سکوت
شطحیات
هنوز پای تو، از دست خیال من
نرفته است...
ع.خاک
واگویه نوشت یک روز بارانی
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در پنجشنبه 29 دی1390 و ساعت
3:18 بعد از ظهر |
رنگ از نگاهت ببر، دست از گریبانم بکش،سر از گرده ام بیرون آر، پای از پایم بر ندار......................
دیگر، دلم، برای کسی ،نمیتپد.و حذف و حضور این روزهای هذیانی را نذر چشمانم میکنم تا مباد از یاد برده باشم ریسمان سیاه و سفید را.
ع.خاک.
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در یکشنبه 25 دی1390 و ساعت
3:58 بعد از ظهر |
دریا را بدین سو میکشاند
احوال ساحل بی تو
وقتیکه این صندلی
همیشه جای یکی است .
2 / آذر / هشتا دو نه سبز
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در یکشنبه 25 دی1390 و ساعت
3:56 بعد از ظهر |
از دستهای تو گذشته است / خطوط
و طرح واژه
عجیب ، ردپایی است
با این حساب
یا تو حوصله آمدن نداشتی
ویا
کسی میان خیالت
بی تاب رفتن بوذ
9 / مهر /هشتادونه سبز
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در یکشنبه 25 دی1390 و ساعت
3:55 بعد از ظهر |
از دستهای تو گذشته است / خطوط
و طرح واژه
عجیب ، ردپایی است
با این حساب
یا تو حوصله آمدن نداشتی
ویا
کسی میان خیالت
بی تاب رفتن بوذ
9 / مهر /هشتادونه سبز
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در یکشنبه 25 دی1390 و ساعت
3:52 بعد از ظهر |
وقتی همه چیز شبیه پانوشت میمونه و یه چیزهاییم همیشه پات نوشته میشه ، که
فرقی ام بین این دو اصل وجود نداره، دیگه چه فرقی میکنه که باشی و پا به پا
شبیه شکل کنار اومدن با شرایط و بگیری؟ خب انگاری انگاره ی یه چیزایی
همیشه بر عکسِ.همین که میگم چه فرقی میکنه خودش فرقِ دیگه نه؟ آره، درست
شکل شکیلِ فرق،یا انگاره ایی شبیه ِ اون کافی بود تا ندوننو نباشنو نت...
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در یکشنبه 25 دی1390 و ساعت
3:50 بعد از ظهر |
با اینهمه...
برای دستهای من
قطره ایی کافیست
تا طعم تورا
برویانم
ع.خاک
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در یکشنبه 18 دی1390 و ساعت
7:8 بعد از ظهر |
خوشم- در کوچه ایی تاریک و بن بست-که هیچ کورسویی از ستاره نیست و به قدر فتیله ی فانوسی حتی-نبودم برای عزیزانم و سوختم - با اینهمه - سری مست دارم از این سرخوشی ...
یک زمستان مانده بود تا دوساله شود سکوتی را که با تو آغازش کردم و بی آنکه بدانی و بدانم ، حالم با حالت در مجاورت است اکنون را ...........................
تو با دستهای من
تا کجای این دریاچه ، پارو زده ایی
که دیگر
ساحلی پیدا نیست.
ع.خاک
_________________________________________________________
چشمانتان جای آشناییست
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در شنبه 10 دی1390 و ساعت
2:51 بعد از ظهر |
به فرعی در آمده یا اصل
همیشه آنقدر آمده بودیم
که فکری برای رفتن
در انتهای روابط
از هیچ ابتدایی نبود
و تنها دلیل آمدن
جبر رفتن ...
با این همه ...
وارونه بر کدام خیالی
که حباب های عاطفه
فرض نبوغ و فرزانگی را
یکجا
به هوایش می سپرند ؟!
و گوشی در گروی شنیدن نبود
مگر طرحی از دروغ با کلاهخود دین
مگر ...
...
بیاوو اینبار
مسیر آمدن را عوض کنیم
تو به سمت خانه ای که ار آن آمده ای برگرد
من نیز
از طنابی که بر آن آویخته ام
تکانی می آویزم و جاذبه ای ...
که با آمد و شدی در کنار هم
تاب بیاوریم و "طاقتی"
آرزوهای کودکی را
که در آن هیچ مردی
باتمام خودنویسهایش فقیر نیست ...
...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نمیدونم چرا تصمیم گرفتم این شعر و نیمه کاره در بلاگفام بنویسم. شاید یک دلیلش این باشه که فضای این کافی نت برام خیلی سنگین.و فقط میخوام زود برم بیرون، اصلن از همه جا.
پس/ شاید تا فردا....
+ نوشته شده توسط علی خاکسار در دوشنبه 28 تیر1389 و ساعت
8:22 بعد از ظهر |